Een recent aangekocht huis, vooral wanneer het een oudere woning betreft, kan verborgen problemen onthullen die pas zichtbaar worden na de eerste regenachtige weken. In de kelder, waar de lucht vaak klam aanvoelt en de muren een donkere waas vertonen, ontstaat het vermoeden dat bodemvocht zijn weg naar boven zoekt.
Wie een dergelijk probleem herkent, weet dat het niet enkel om een esthetische kwestie gaat. Vocht tast de bouwstructuur aan, verzwakt het metselwerk en kan zelfs de luchtkwaliteit binnenshuis verslechteren. Op dit pagina wordt uitgelegd hoe muren injecteren tegen vocht werkt, welke stoffen worden gebruikt en welke voordelen en nadelen dit systeem heeft voor het behoud van een gezond gebouw.
Wanneer water door capillaire werking omhoogtrekt, stijgt het door de poriën van baksteen en mortel. Het neemt zouten mee die na verloop van tijd het pleisterwerk doen afbrokkelen en schimmels in de hand werken. De oplossing die veel huiseigenaars tegenwoordig overwegen, is het injecteren van de muren met een vochtwerende vloeistof.
Het principe van muurinjectie
Muurinjectie is een chemische methode die een horizontale vochtwerende laag nabootst. De producten die hiervoor worden gebruikt, variëren afhankelijk van de fabrikant en de aard van de muur. Vaak gaat het om silaan- of siloxaanemulsies, micro-emulsies op basis van silanen, of crèmes met een gelachtige structuur. Deze stoffen dringen diep in de capillaire poriën van het metselwerk en veranderen de oppervlaktespanning.
De voorbereiding en uitvoering
Vooraleer de injectie kan plaatsvinden, moet de muur grondig worden voorbereid. Het aangetaste pleisterwerk wordt verwijderd tot een hoogte van minstens dertig centimeter boven de zichtbare vochtrand. Vervolgens laat men de ondergrond enkele dagen drogen. De gaten voor de injectie worden op regelmatige afstand geboord, doorgaans om de tien tot twaalf centimeter, in een licht oplopende hoek om de verspreiding van het product te bevorderen.
In dat geval begint men met het bepalen van het boorpatroon langs de aangetaste muur. Daarna worden de gaten gereinigd met perslucht of een stofzuiger om resten van boorstof te verwijderen. De injectievloeistof wordt vervolgens met een handpomp. Bij het gebruik van een crème gebeurt dit langzaam, zodat het product zich geleidelijk verspreidt in de poriën van de baksteen.
Na de behandeling is geduld noodzakelijk. De muur moet de tijd krijgen om volledig uit te drogen.
De voordelen van muurinjectie
Een van de grootste voordelen van dit systeem is dat het de integriteit van het gebouw bewaart zonder ingrijpende structurele werken. De relatief snelle en schone ingreep kan in de meeste gevallen binnen één dag uitgevoerd is. Bovendien vormt de gecreëerde barrière een duurzame oplossing die de muur blijvend beschermt tegen opstijgend vocht.
Na het drogen verdwijnen de vochtplekken. De muur herwint zijn oorspronkelijke stevigheid. Een drogere muur heeft bovendien betere isolerende eigenschappen. Dat kan aan een lager energieverbruik bijdragen.
Een bijkomend voordeel is dat de gebruikte producten doorgaans milieuvriendelijk zijn. De meeste moderne emulsies bevatten geen oplosmiddelen. De stoten geen schadelijke dampen uit. Volgens een studie van het Belgische WTCB (Wetenschappelijk en Technisch Centrum voor het Bouwbedrijf) blijft een correct uitgevoerde injectie gemiddeld vijftien tot vijfentwintig jaar effectief.
De nadelen
De methode vergt nauwkeurigheid. Een foutieve boorafstand of een onvolledige verzadiging kan leiden tot een minder effectieve vochtwering. Bij zeer poreuze of beschadigde muren kan het product te snel wegvloeien, waardoor extra injecties nodig zijn.
Daarnaast is de droogtijd een aspect dat vaak wordt onderschat. Een muur die jarenlang nat is geweest, heeft tijd nodig om te herstellen. Tijdens die periode kunnen zouten aan de oppervlakte komen.
De resultaat
De muffe geur verdwijnt. De investering, of die nu in geld of in eigen arbeid werd gedaan, vertaalt zich in een merkbaar gezonder en duurzamer huis.